گزیده کتاب وقتی نیچه گریست نوشته اروین د یالوم

معمولاً خداحافظی با الفاظی همراه است که تداوم واقعه را انکار میکنند.مردم می گویند: به امید دیدار دوباره! به سرعت برای تجدید دیدار نقشه میکشند، در حالیکه سریعتر از آن، قصد خود را فراموش میکنند.من مانند آنها نیستم.

من حقیقت را ترجیح میدهم و حقیقت این است که به احتمال قریب به یقین ما دوباره همدیگر را نخواهیم دید …

…………………………..

حقیقت، خود مقدس نیست. آنچه مقدس است جست‌وجویی است که برای یافتن حقیقت خویش می‌کنیم! آیا کاری مقدس‌تر از خودشناسی سراغ دارید؟

کارهای فلسفی من، به تعبیری از ماسه ساخته می‌شوند؛ دید من مرتباً تغییر می‌کند.ولی یکی از جملات ماندگار من این است:
بشو، آن‌که هستی! بدون حقیقت چگونه می‌توان فهمید کیستم و چیستم؟

…………………………..

احساسات را در عمق مدفون می‌کنی و چون دیگر خشمی را تجربه نمی‌کنی، تصور می‌کنی یک قدیسی! فرو خوردن خشم انسان را بیمار می‌کند.

 

کتاب : وقتی نیچه گریست
نوشته : اروین د یالوم

0 دیدگاهبستن دیدگاه‌ ها

ارسال دیدگاه

ضبط پیام صوتی

زمان هر پیام صوتی 5 دقیقه است

    عضویت در خبرنامه

    آخرین پست ها و مقالات سینماتیک را در ایمیل خود دریافت کنید.